• اهواز- پایگاه خبری رهرو نیوز: بارش شدید باران در روزهای اخیر بار دیگر خوزستان را درگیر سیلاب کرد؛ رخدادی که این بار شهرها و روستاهای ایذه و باغملک را به‌طور جدی تحت تأثیر قرار داد و به کشته و مفقود شدن چندین شهروند، خسارت گسترده به منازل مسکونی و مسدود شدن محورهای ارتباطی انجامید.

    به گزارش خبرنگار ما این در حالی است که خوزستان طی سال‌های گذشته بارها با هشدارهای هواشناسی، تجربه سیلاب و وعده‌های پیشگیرانه مسئولان مواجه بوده، اما به نظر می‌رسد هر بار با نخستین بارش‌های شدید، ضعف زیرساخت‌ها و نبود آمادگی لازم، خود را به شکل یک فاجعه انسانی و اجتماعی نشان می‌دهد.

    تلفات انسانی؛ آمارهایی که پشت هرکدام یک روایت تلخ است

    بر اساس اعلام‌های رسمی، در جریان سیلاب اخیر چهار نفر در شهرستان ایذه و یک نفر در شهرستان باغملک جان خود را از دست داده‌اند. همچنین گزارش‌ها حاکی از مفقود شدن چند شهروند در جریان واژگونی و سقوط خودروها در مسیرهای روستایی است.

    مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر خوزستان نیز اعلام کرده بود که در مجموع دو دستگاه خودرو در جریان آب‌گرفتگی‌ها و سیلاب شهرستان‌های ایذه و باغملک واژگون شدند که در پی آن پنج نفر مفقود شدند؛ از این تعداد، پیکر سه نفر در ایذه و یک نفر در باغملک کشف شده است.

    سقوط خودروی پژو؛ روایتی که فراتر از یک حادثه است

    یکی از تلخ‌ترین و بحث‌برانگیزترین رخدادهای این سیلاب، سقوط یک دستگاه خودروی سواری پژو در محور روستایی هپرو – آبگندو در شهرستان باغملک بود.

    در پی بارش شدید باران و طغیان آب‌های سطحی، این خودرو که بنا بر استعلام انجام‌شده پلاک آن به نام رجب داوودی ثبت شده است، نه صرفاً به دلیل شدت سیلاب، بلکه به گفته خانواده و شاهدان محلی، به دلیل ضعف زیرساخت‌ها و نشست زمین از مسیر خارج شده و سقوط می‌کند. در این حادثه، راننده خودرو مفقود شد و نهایتاً جان خود را از دست داد.

    با وجود اعلام حضور سریع تیم‌های امدادی، خانواده این شهروند جان‌باخته روایت متفاوتی از ساعات نخست حادثه دارند. به گفته اعضای خانواده، آن‌ها تا صبح به‌صورت شخصی و با کمک نیروهای مردمی در منطقه به جست‌وجو پرداخته‌اند و مدعی‌اند که همکاری مؤثری از سوی هلال‌احمر دریافت نکرده‌اند؛ حتی در اختیار قرار دادن تجهیزات ابتدایی مانند چراغ برای جست‌وجوی شبانه نیز، به گفته آنان، انجام نشده است.

    این گلایه‌ها در حالی مطرح می‌شود که مسئولان از حضور بی‌وقفه تیم‌های امدادی سخن می‌گویند و همین فاصله میان روایت رسمی و تجربه میدانی خانواده‌ها، پرسش‌های جدی درباره کیفیت و کفایت امدادرسانی ایجاد کرده است.

    روایت خانواده؛ پل ناایمن و مسیری که رها شده بود

    یکی از اعضای خانواده این شهروند جان‌باخته، در گفت‌وگو با خبرنگار ما جزئیات تازه‌ای از حادثه را تشریح می‌کند؛ روایتی که از نقص ایمنی مسیر و نبود نظارت کافی حکایت دارد.

    به گفته وی، مرحوم در روز حادثه با خودروی خود مسافرکشی می‌کرده و از صیدون در حال بازگشت به سمت باغملک بوده است. در مسیر، دهانه پل روستای آبگندو بسته بوده و در همان نقطه، پیمانکار در حال انجام عملیات عمرانی بوده است.
    به گفته این عضو خانواده، پشت پل، آب سطح جاده را شسته و زیر پل کاملاً خالی شده بود؛ به‌طوری که با عبور خودرو، زیر آسفالت خالی شده و خودرو سقوط می‌کند.

    وی تأکید می‌کند که این حادثه نه صرفاً به دلیل بارندگی، بلکه به‌واسطه رها شدن یک مسیر ناایمن در شرایط بحرانی رخ داده است.

    «آمدند، عکس گرفتند و رفتند»

    بخش دیگری از گفته‌های خانواده، به عملکرد نهادهای مسئول در ساعات ابتدایی حادثه بازمی‌گردد؛ موضوعی که به گفته آن‌ها، بیشترین رنج و ناراحتی را برایشان به همراه داشته است.

    به گفته این عضو خانواده:«نه از هلال‌احمر، نه از فرمانداری و نه از بخشداری، هیچ‌کدام بیشتر از چند دقیقه نماندند. فقط آمدند، چند عکس و فیلم گرفتند و رفتند. عملاً ما ماندیم و حادثه.»

    او با انتقاد از نبود تجهیزات امدادی مؤثر می‌افزاید:«اگر امکانات بهتری وجود داشت، شاید می‌توانستیم او را زنده پیدا کنیم. مرحوم خودش را از آب بیرون کشیده و بالا رسانده بود، اما بر اثر سرما و یخ‌زدگی جانش را از دست داد.»

    جست‌وجو با دست خالی

    به گفته خانواده، عملیات جست‌وجو عملاً بر دوش بستگان و نیروهای مردمی بوده است:«فقط ما بستگان و مردم محلی که آنجا بودند، شب تا صبح دنبال پیکر گشتیم. هیچ امکاناتی در اختیارمان نگذاشتند؛ نه نور، نه تجهیزات جست‌وجو، نه حمایت.»

    این عضو خانواده در ادامه، از بی‌تفاوتی مسئولان محلی و استانی پس از حادثه گلایه می‌کند و می‌گوید:«نه نماینده مجلس، نه فرماندار و نه بخشدار، هیچ‌کدام با ما همراهی نکردند. فقط دو نفر از اعضای شورای شهر کنار ما ماندند.بقیه نه‌تنها نیامدند، حتی یک پیام تسلیت هم نفرستادند.»

    او تأکید می‌کند:«وقتی چنین حادثه‌ای رخ می‌دهد، نماینده، فرماندار و مسئول بحران باید بیشتر پیگیر باشند، اما نماینده حتی یک تماس تلفنی هم نگرفت.»

    مدیریت بحران؛ فعال پس از فاجعه

    استاندار خوزستان با تسلیت جان‌باختن قربانیان سیلاب، از آسیب دیدن حدود یک‌هزار واحد مسکونی در شهر و روستاهای ایذه خبر داده و اعلام کرده است که ۴۰۰ واحد در مناطق شهری و ۶۰۰ واحد در روستاها دچار خسارت شده‌اند.
    وی در جلسه شورای هماهنگی مدیریت بحران استان، بر ضرورت «آسیب‌شناسی دقیق» این حادثه و تشکیل کارگروهی برای بررسی عملکرد دستگاه‌ها تأکید کرده است.

    با این حال، این پرسش همچنان باقی است که چرا این آسیب‌شناسی‌ها معمولاً پس از وقوع تلفات انسانی و خسارات گسترده مطرح می‌شوند؟

    خوزستان استانی است که تقریباً هر سال تجربه سیلاب، آب‌گرفتگی معابر، انسداد راه‌های روستایی و سقوط خودروها را دارد؛ با این وجود، به نظر می‌رسد زیرساخت‌های شهری و روستایی، مسیرهای پرخطر، پل‌ها و آبروها همچنان بدون اصلاح اساسی رها شده‌اند؛ وضعیتی که در نهایت، عملکرد دستگاه‌هایی چون راهداری، فرمانداری، استانداری و حتی هلال‌احمر را در معرض پرسش و انتقاد قرار می‌دهد.

    تکرار حوادث مرگبار در بازه‌های زمانی کوتاه نشان می‌دهد که مشکل صرفاً «شدت بارندگی» نیست، بلکه نبود برنامه‌ریزی پیشگیرانه، ضعف زیرساخت‌ها و واکنش‌های دیرهنگام نقش پررنگ‌تری دارند.

    در حالی که مسئولان از بسیج امکانات پس از وقوع حادثه سخن می‌گویند، افکار عمومی و خانواده‌های داغدار این سؤال را مطرح می‌کنند که چرا پیش از بحران، اقدامی جدی برای ایمن‌سازی مسیرهای حادثه‌خیز، اصلاح پل‌ها و آماده‌سازی تجهیزات امدادی انجام نمی‌شود؟

    تصاویر زیر از محل حادثه گرفته شده که نشان دهنده وضعیت نامناسب پل و اهمال مسئولان مربوطه است .